زنان باردار بهتر است از مصرف برخی ماهی های حاوی جیوه پرهیز کنند و جنین خود را از ابتلا به امراض احتمالی ناشی از جیوه محافظت کنند. در این بخش با برخی از ماهی ها که حاوی جیوه زیادی هستند آشنا خواهید شد.
یکی از توصیههایی که همواره به خانمهای باردار میشود، مصرف حداقل هفتهای دو مرتبه ماهی است. ماهیها منبع بسیار خوبی برای دریافت بهترین و موغوبترین نوع پروتئین هستند و هضم راحتی هم در بدن دارند. بهعلاوه، گوشت ماهی، مخصوصا ماهیهای چربتری مانند سالمون و ساردین،سرشار از اسیدهای چرب امگا۳ است و از این رو میتواند کمک زیادی به رشد مغزی جنین و حفظ سلامت مادر بکند. با این وجود، گروهی از ماهیها حاوی مادهای سمی به نام جیوه هستند و مصرف آنها میتواند بهشدت تاثیری منفی بر مغز جنین داشته باشد. بههمین دلیل هم سازمان غذاو داروی آمریکا (FDA)، مصرف ماهیهایی مانند کوسهماهی، شمشیرماهی، خالمخالی و تایلفیش را در دوران بارداری، ممنوع اعلام کرده است. ضمن اینکه این سازمان به خانمهای باردار توصیه کرده که مصرف نهایی ماهی آنها در طول هفته، چیزی حدود ۳۵۰ گرم باشد و بیش از هفتهای ۱۰۰ تا ۱۲۵ گرم تن ماهی هم نخورند.
ماهيهايي که حاوي مقادير بالايي جيوه هستند، عبارتند از: کوسهماهي، مارلين، ارهماهي، نيزهماهي، ماهيهاي درخشان، ماهي روغني اروپاي شمالي، و ماهي نارنجي دريايي.
تقريباً در تمام ماهيها مقدار بسيار کمي جيوه وجود دارد، ولي براي بيشتر افراد جامعه، در رابطه با مصرف ماهي و دريافت جيوه، مشکلي وجود ندارد.
مقدار بسيار کمي از جيوه در آب حل شده و تحت تأثير باکتريها تغيير شيميايي مييابد و به متيل جيوه که شکل سميتر جيوه است، تبديل ميشود. متيل جيوه معمولا پس از ورود به معده، به آساني جذب و به آهستگي دفع ميگردد.
متيل جيوه هنگام عبور آب از آبششهاي ماهي و تغذيه ماهي از ارگانيسمهاي آبزي و پلانکتونها، جذب بدن ماهي ميشود. ماهيهاي بزرگ تر که خود از ماهيهاي کوچک تر تغذيه ميکنند، داراي مقادير بالاتري از متيل جيوه ميباشند.
متيل جيوه در بدن ماهي، اتصالات محکم را با عضلات و ساير بافتها تشکيل ميدهد. فرآيند پخت ماهي تأثير چنداني در کاهش مقدار متيل جيوه ندارد.
تقريباً تمام ماهيها، حاوي مقادير ناچيزي از متيل جيوه ميباشند که البته در بعضي گونهها مقدار آن بيشتر است. مقدار جيوه در مناطقي که آلودگيهاي صنعتي جيوه (مانند پسآبهاي کارخانههاي پتروشيمي) دارند، افزايش چشمگيري مييابد.
